Varkhul وارث خاموش
VARKHUL وارث خاموش؛پیش از آنکه به بلوغ برسد، شورای بزرگان سرنوشتش را به جای او تعیین کرد. هنگامی که خواب بود، شاخهایش را بریدند و راهی را که قرار بود در آن قدم بگذارد، از او گرفتند. زخمها التیام یافتند، اما شرم و تحقیر هرگز از میان نرفتند.از آن روز به بعد، وارخول چشمانش را بسته نگه داشت. نه از آن رو که از روشنایی میترسید، بلکه چون از آنچه ممکن بود با گشودن چشمانش به آن تبدیل شود، وحشت داشت. خشمش در سکوت میجوشید؛ همچون گدازهای که زیر لایهای از سنگ سرد پنهان شده باشد.او آموخت که خویشتندارانه نفس بکشد، بیصدا حرکت کند و بدون تاجی زندگی کند که هرگز نخواسته بود، اما به خاطر داشتنش مجازات شده بود.در راهروهای تاریک تالارهای فراموششده، هنوز هم نامش را زمزمه میکنند...
ایجاد شده در ۱۴۰۵/۸/۲۴ - ۱۸:۱۱