Still Life & Pears
صبحی دیگر، آیینی دیگر و روزی دیگر که در توهم هدفمندی سپری میشود. اشیا همانجا ماندهاند که رهایشان کردهایم؛ خاموش و منتظر دستهایی که شاید هرگز بازنگردند. قهوه سرد میشود، میوهها آرامآرام میپوسند و گلهای نقاشیشده روی دیوار، بیشتر از انسانهایی عمر میکنند که روزگاری تحسینشان میکردند. هیچچیز حفظ نمیشود و هیچچیز جاودانه نیست. ما این مناسک کوچک را بارها تکرار میکنیم، گویی قرار است به هستیمان معنایی ببخشند؛ درحالیکه زمان، بیصدا آخرین ردپاهای ما را نیز پاک میکند. سرانجام، حتی سادهترین اشیا به یادگارهایی از زندگیای تبدیل میشوند که دیگر هیچکس آن را به خاطر نمیآورد.
ایجاد شده در ۱۴۰۵/۸/۲۵ - ۱۱:۲۴
ویرایش شده در ۱۴۰۵/۸/۲۵ - ۱۱:۲۶