پوزشیت کاراکتر فخرالدوله به همراه توضیحات طراحی لباس
بر اساس روایت دوستعلی معیرالممالک، در جستاری با نام رجال عصر ناصری که در مجلۀ یغما منتشر شده است، «ناصرالدینشاه از خازنالدوله دو دختر داشت به نام تورانآغا و تومانآغا که چهار تا پنج سال تفاوت سن داشتند و هر دو بسیار زیبا و خوشاندام بودند. هنوز به حد بلوغ نرسیده بودند که مادرشان درگذشت. شاه از این پیشآمد ناگوار سخت در هم شد و چون دخترها مورد توجهش بودند آنها را به مادربزرگ نگارنده (معیرالممالک) «تاج الدوله» نخستین زن عقدی خود پس از جلوس واگذار کرد. تاجالدوله سه اتاق زینتشده را در اختیار هر یک گذاشت، خدمتکاران مطمئن در خدمتشان گماشت و در تربیتشان نکتهای فرو نگذاشت. چون به سن رشد رسیدند، شاه، تورانآغا را «فخرالدوله» و تومانآغا را «فروغ الدوله» لقب بخشید. پس از چندی فخرالدوله به عقد مهدیقلیخان مجدالدوله درآمد و فروغالدوله، همسر علیخان ظهیرالدوله شد.
فخرالدوله بهراستی بانویی تمامعیار بود. دستآفریننده در آب و گل او، صفا و لطف خاصی بهکار برده و او را صورت و سیرتی زیبا بخشیده بود. ایام بیکاری را در کتابخانۀ خصوصی که شاه در اندرون داشت به مطالعه میگذرانید. ادیب و شاعر و شیرینسخن و خوشخط بود. دیوانش مشتمل بر چند هزار بیت است که به خط خود با نهایت سلیقه نوشته و نزد شاهزاده سلطان محمود میرزا، برادر کوچک احمدشاه در پاریس موجود است. فخرالدوله به فخری و بینشان هر دو تخلص میکرده است. با آنکه در زندگی بینیاز و سعادتمند بود، به بیماری سل مبتلا شد. اطبا دستور دادند بیمار را به جایی وسیعتر و خوشهواتر ببرند. فخرالدوله یازدهسال با کمال مهر و وفا در کنار شوهر زیست و سرانجام در سیوسهسالگی دیده از جهان فروبست. مدفنش زاویۀ مقدس حضرت معصومه علیهاسلام است»
"برگرفته از کتاب ادبیات عامیانه ی ایران نوشته دکتر محمد جعفر محجوب"
ایجاد شده در ۱۴۰۲/۲/۲۱ - ۱۷:۳۶
