من، محمدصادق شریفیان، معمار، مدرس و پژوهشگری هستم که معماری را نه تنها به عنوان یک حرفه، بلکه به مثابه یک «زیست‌جهان» می‌نگرم. مسیر حرفه‌ای من از ریشه‌دارترین لایه‌های آموزشی، یعنی هنرستان آغاز شد؛ جایی که الفبای ساخت و تناسبات را با سرانگشتانم لمس کردم. این اشتیاق فنی با عبور از مقطع کارشناسی در دانشگاه دولتی یزد — کانون معماری اصیل ایران — صیقل یافت و در مقطع کارشناسی ارشد در مؤسسه آموزش عالی سپهر اصفهان به بلوغ نظری رسید. اکنون به عنوان دانشجوی مقطع دکتری، در پی واکاوی لایه‌های عمیق‌تر پارادایم‌های معماری و بازتعریف نسبت میان سنت و تکنولوژی هستم.

در دنیای امروز که مرزهای میان واقعیت و مجاز در حال فروریزی است، تمرکز اصلی من بر «دیالکتیک میان ابزارها» است. من معتقدم یک معمار معاصر باید به همان اندازه که در «کروکی و اسکیس‌های دستی» برای درک روح فضا (Genius Loci) تسلط دارد، در به‌کارگیری ابزارهای نوین نظیر هوش مصنوعی (AI) و نرم‌افزارهای پیشرفته پارامتریک نیز پیشرو باشد.

رسالت آموزشی و پژوهشی:

به عنوان مدرس در دانشگاه‌ها و هنرستان‌های مختلف کشور، همواره تلاش کرده‌ام فراتر از انتقال دانش فنی، «تفکر استراتژیک در طراحی» را به دانشجویانم بیاموزم. برگزاری ورکشاپ‌های متعدد در زمینه‌های:

هوش مصنوعی در معماری: گذار از طراحی سنتی به طراحی الگوریتمیک و مولد.
نرم‌افزارهای تخصصی: تسلط بر ابزارهای دیجیتال برای عینیت بخشیدن به ایده‌های پیچیده.
اسکیس و کروکی: حفظ پیوند ناگسستنی دست، چشم و ذهن.
بخشی از هویت حرفه‌ای من در میدان رقابت و پژوهش شکل گرفته است؛ کسب جوایز در مسابقات معتبر معماری، تالیف مقالات علمی-پژوهشی و عضویت فعال در انجمن‌های تخصصی، گواهی بر دغدغه‌مندی من برای ارتقای استانداردهای این رشته است. من معماری را تلفیقی از «دقت مهندسی» و «شهود هنری» می‌دانم و در هر پروژه یا کلاس درس، به دنبال کشف این نقطه تعادل هستم.

مدرس هنری

طراح چیدمان و صحنه

تصویرسازی معماری

طراحی مفهومی

گرافیک

طراحی پرزنتیشن

معماری

طراح

Vray

Rhinoceros

AutoCad

City Engine

Sketchup

Unreal Engine

Revit

Lumion

Corona

محمد صادق شریفیان

گالری

پک های آموزشی

قلم های دیجیتال

سایر