سایه
«سایهای که در قصرِ فرورفته در دلِ زمین اقامت دارد، آنجا که سنگها رازدارند و تاریکی، زبانِ مادریِ زمان است.دورفها در کنارش نفس میکشند،اما فرمانبر اویند، نه همسرنوشتش.هر شب، با صدایی که از ریشهی خاک میگذرد،حکم میدهد:قطرهای از نیلوفرِ آبی.میگویند آینده در آن قطره میلرزد،و پیشگو، تقدیر را جرعهجرعهاز قلبِ گلها مینوشد.. »
ایجاد شده در ۱۴۰۴/۱۰/۱۳ - ۱۹:۱۱
