یه وی (Yé Wei)، هنرمند فرانسوی مانگا که با نام هنری Esquissewei شناخته می‌شود، خالق مانگای Astral و بنیان‌گذار مدرسه آنلاین طراحی Manga Dojo است. او در تازه‌ترین قسمت مجموعه Artist in Residence، از شیوه کار، عادت‌های روزانه و مسیری می‌گوید که سرانجام به انتشار اولین مانگای خودش منتهی شد.
دو دنیای متفاوت؛ طراحی دیجیتال و سنتی
استودیوی حدوداً ۳۰ مترمربعی یه وی در حومه پاریس قرار دارد. این فضا در گذشته از دو اتاق خواب متعلق به او و برادر بزرگ‌ترش تشکیل شده بود که با برداشتن دیوار میان آن‌ها، به یک استودیوی بزرگ تبدیل شد.
او برای طراحی دیجیتال از نمایشگر Wacom Cintiq Pro 24 و مک‌بوک پرو مجهز به تراشه M2 Max استفاده می‌کند. نرم‌افزار اصلی‌اش نیز Clip Studio Paint است؛ ابزاری که به گفته او، با قابلیت‌هایی مانند تثبیت حرکت قلم، ابزارهای صفحه‌بندی و الگوهای سایه‌زنی، به‌طور ویژه برای طراحی مانگا ساخته شده است.
یه وی صفحات قبلی آثارش را روی نمایشگرهای خود باز نگه می‌دارد تا هنگام طراحی صفحات جدید، همیشه به آن‌ها دسترسی داشته باشد.
اما بخش سنتی استودیو، ماجرای متفاوتی دارد: او بیش از ۳۰۰۰ ماژیک، تعداد زیادی قلم و نوک قلم طراحی و ورق‌های سایه‌زنی در اختیار دارد. همکاری با برندهای هنری مانند Clairefontaine و Graph’it نیز باعث شده ابزارهای بیشتری به‌طور مداوم به مجموعه‌اش اضافه شوند.
برای جلوگیری از به‌هم‌ریختگی، ابزارها را در جعبه‌های برچسب‌گذاری‌شده نگهداری می‌کند و ماژیک‌ها و لاینرها را طوری می‌چیند که بدون بلند شدن از صندلی بتواند به رنگ موردنظرش دسترسی پیدا کند.
او می‌گوید پس از چند ساعت کار مقابل نمایشگر، بوی ماژیک‌های الکلی به او کمک می‌کند ذهنش را برای طراحی سنتی و کار با دست آماده کند.
برنامه روزانه‌ای که با یک چرت بعدازظهر به دو نیم تقسیم می‌شود
برنامه روزانه یه وی به‌اندازه محیط کارش منظم است. او ساعت ۵:۳۰ صبح بیدار می‌شود، ساعت ۶ ورزش می‌کند و از ساعت ۷ کارش را آغاز می‌کند.
او درباره زمان شروع کارش می‌گوید:
«اگر ساعت ۸ شروع کنم، احساس می‌کنم انگار روزم را از دست داده‌ام.»
بااین‌حال، برنامه او بدون استراحت نیست. معمولاً تا ظهر کار می‌کند و بعدازظهرها از ساعت ۲ تا ۳:۳۰ می‌خوابد. سپس دوباره به کار برمی‌گردد و تا ساعت ۶ یا ۷ عصر ادامه می‌دهد؛ ساعت ۱۰ شب نیز به رختخواب می‌رود.
به گفته او، انرژی‌اش در نیمه اول روز کاهش پیدا می‌کند و استراحت بعدازظهر بخش جدایی‌ناپذیر برنامه کاری‌اش است. او همچنین تأکید می‌کند که مرتب بودن محیط، شارژ بودن باتری‌ها و قرار گرفتن هر وسیله در جای خودش، به او کمک می‌کند روزش را با تمرکز بیشتری آغاز کند.
از علاقه به بازی‌های ویدئویی تا تولید محتوای آموزشی
یه وی علاوه بر طراحی، از علاقه‌مندان قدیمی فناوری و بازی‌های ویدئویی است. او رایانه شخصی‌اش را خودش ساخته و سیستم خنک‌کننده آبی آن نیز حاصل یکی از پروژه‌های شخصی‌اش است.
عکاسی و فیلم‌برداری هم بخش مهمی از فعالیت‌های او را تشکیل می‌دهند. او از سال ۲۰۱۱ در این حوزه فعالیت داشته و اکنون از تجهیزاتی مانند دوربین Sony FX30، میکروفون Sennheiser MKH 416 و سافت‌باکس‌های حرفه‌ای برای ضبط دوره‌های آموزشی و جلسات نقد و بررسی زنده استفاده می‌کند.
مدرسه آنلاین طراحی او نیز حدود ۵۵۰ هزار دنبال‌کننده دارد؛ مخاطبانی که محتوای آموزشی و تجربه‌های او در زمینه طراحی مانگا را دنبال می‌کنند.
در کنار فعالیت‌های حرفه‌ای، یه وی مجموعه بزرگی از مانگاها و مجسمه‌های شخصیت‌های محبوبش را نگهداری می‌کند. کتابخانه او بیش از هزار جلد مانگا دارد که مرتب برای مطالعه و الهام گرفتن به آن‌ها مراجعه می‌کند. مجسمه‌ها نیز علاوه بر ارزش شخصی، برای بررسی آناتومی و نورپردازی به کارش می‌آیند.
انتشار اولین مانگا؛ پایان سال‌ها تردید
مهم‌ترین بخش داستان یه وی، مسیری است که برای تبدیل شدن به یک مانگاکای حرفه‌ای طی کرده است.
او سال‌ها در فضای آنلاین طراحی مانگا تدریس می‌کرد، اما از این بابت احساس تردید داشت که هنوز کتابی از خودش منتشر نکرده است. با وجود تجربه آموزشی، گاهی از خودش می‌پرسید آیا واقعاً صلاحیت آموزش این هنر را دارد؟
انتشار مانگای Astral در سال ۲۰۲۵ نقطه عطفی در زندگی حرفه‌ای او بود. به گفته خودش، پس از انتشار کتاب، احساس فریبکار بودن و تردیدهایی که سال‌ها با آن‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کرد، از بین رفتند. او اکنون روی دومین کتاب خود کار می‌کند.
Astral داستان نجما (Nejma)، دختر جوانی را روایت می‌کند که در جست‌وجوی معناست. مسیر او با الین (Elane)، یک دروئید، از طریق کتاب جادویی گمشده مرلین به هم پیوند می‌خورد و افسانه‌های باستانی سلت‌ها در جریان داستان جان می‌گیرند.
یه وی نخستین کتابش را در ۴۰ سالگی منتشر کرد؛ اتفاقی که به او کمک کرد به یکی از تردیدهای قدیمی‌اش پاسخ دهد و با اطمینان بیشتری مسیر هنری خود را ادامه دهد.
او همچنین علاقه زیادی به جمع‌آوری فیگورها دارد و ۱۲ مجسمه بزرگ در کنار تعداد زیادی فیگور کوچک‌تر نگهداری می‌کند. این مجموعه برایش یادآور علاقه‌ای است که از دوران کودکی همراهش بوده است. شخصیت محبوبش در دنیای مانگا نیز گوهن (Gohan) است؛ شخصیتی که به باور او، نمادی از داشتن توانایی‌های بزرگ و تصمیم‌گیری درباره نحوه استفاده از آن‌هاست.
داستان یه وی یادآوری می‌کند که مسیر حرفه‌ای شدن همیشه با اطمینان کامل آغاز نمی‌شود. گاهی سال‌ها تجربه و آموزش هم نمی‌تواند تردیدهای درونی را از بین ببرد؛ تا زمانی که فرد بالاخره اثر خودش را خلق کند و به دیگران نشان دهد چه چیزی در توان دارد.
